1- علم اصول
2- الفاظ
3- ملازمات عقلی
4- انواع وضع
5- استعمال حقیقت و مجاز
6- اصول لفظِیه
7- اوامر
8- مستقلات عقلی
9- عام و خاص
از آنجایی که رجوع به منابع فقهی مانند قرآن و روایات، میتواند به شیوههای مختلفی انجام گیرد و برداشتهای مختلفی از آنها شود، وجود قواعدی که بتواند روش برداشت صحیح و شیوه درست استنباط را بیان کند ضروری است.
ازجمله منابع اصلی درس اصول فقه در حوزه و دانشگاه کتاب اصول فقه مظفر است . مرحوم مظفر در این کتاب، ساختار کلى مباحث علم اصول را تغییر داده و به جاى تقسیم مباحث به دو بخش (جزء)، آنها را به چهار بخش تقسیم کرده است. درگذشته، مؤلفان کتابهاى اصول، مباحث را به دو بخش مباحث الفاظ و مباحث عقلى تقسیم مىکردند. کتاب در دو جلد تنظیم شده و مشتمل بر چند مبحث مقدماتى و چهار مقصد است و هر مقصد، شامل ابواب متعدد و هر باب، حاوى چند مبحث مىباشد.
اصول الفقه، حاصل تفکر و بینش مکتب اصولى میرزاى نایینى است که با قلم بسیار رسا و روان و ساده آیت الله مظفر تألیف شده است. این کتاب با این که متنى بسیار ساده و روان دارد، حاوى نکاتى بسیار دقیق است. این کتاب هم از تنظیم و تبویب بدیع برخوردار است و هم نکات دقیق و ظریفى دارد که در کتب قدیم کمتر یافت مىشود؛ به قول خود مرحوم مظفر، حلقه مفقودهاى است بین «معالم الاصول» و «کفایة الاصول».
بنابر اهمیتی درس اصول فقه مظفر دارد و با وجود ترجمه ها و شرح های پیچیده ، بر آن شدیم تا شرحی ساده و نموداری به طلاب و دانشجویان ارائه کنیم تا بدین وسیله فهم و درک مباحث اصولی را سادهتر و سریعتر به این عزیزان انتقال یابد.
از آنجایی که مرحوم مظفر در این کتاب مباحثی را بیش از حد لزوم بسط داده و بعض مباحث دیگر را نیز بسیار مختصر آورده ، در این کتاب سعی شده به تلخیص و حذف مباحث حشو و زاید پرداخته شود و همچنین مباحث مختصر را بیشتر شرح دهیم یا حتی مواردی ضروری را اضافه کنیم مانند اصل برائت ، احتیاط و تخییر... .