بایسته های قانون بکارگیری سلاح «توسط مامورین نیروهای مسلح در موارد ضروری»

اهمیت مقررات ناظر بر بکارگیری سلاح توسط مامورین نیروهای مسلح از آنجاست که به طور مستقیم با جان انسان به عنوان اشرف مخلوقات بر روی زمین سروکار دارد؛ از این رو فراگیری آن ها، به ویژه قانون بکارگیری سلاح توسط مامورین نیروهای مسلح در موراد ضروری مصوب 1373، و اجرای دقیق آن بر تک تک کارکنان نیروهای مسلح لازم و ضروری است. ذکر آیه‌ی 32 سوره‌ی مبارکه‌ی مائده برای یادآوری اهمیت فراگیری قانون پیش گفته کفایت می کند: ((... من قتل نفسا بغیر نفس او فساد فی الارض فکانما قتل الناس ...)). برخلاف برخی انتقادهای صورت گرفته در محافل عمومی نسبت به این قانون، به نظر می رسد آسیب شناسی آن نیازمند کار تخصصی است، اما در این اثر، مجال پرداختن مفصل به این موضوع وجود ندارد.

باید خاطر نشان کرد که در مقایسه‌ی این قانون نسبت به مقررات بکارگیری سلاح توسط مامورین در برخی کشورها نقاط مثبت متعدد به چشم می خورد. این کتابچه در قطع جیبی و با تدبیر فرمانده محترم انتظامی استان کرمانشاه سردار سرتیپ دوم ستاد علی اکبر جاویدان و تلاش‌های بی دریغ معاون محترم هماهنگ کننده‌ی وقت ایشان، جناب سرهنگ ستاد رضا امانی تهیه و تحت چاپ و نشر قرار گرفت. مخاطب این کتابچه، نیروهای مسلح، به ویژه کارکنان پلیس هستند. اگرچه نمونه‌های مشابه اثر حاضر به چشم می خورد، اما برخلاف این موارد که یا صرفا متن قانون هستند و یا بسیار مفصل، در اثر حاضر تلاش شده تا به صورت مختصر نکات ضروری و بایسته‌های قانون بکارگیری سلاح احراز و تشریح گردد. اثر حاضر می تواند منبع مناسبی برای تدریس اساتید و در عین حال کمک حافظه ای مفید برای عموم فراگیران کارکنان نیروهای مسلح باشد. امید است در حد توان ادای رسالت شده باشد.