یاد استاد «مجموعه مقالات در گرامیداشت آقای دکتر ایرج گلدوزیان »

در نخستین سالگرد زنده یاد دکتر ایرج گلدوزیان، جامعه حقوقی بار دیگر یاد و خاطره خدمات علمی – دانشگاهی این استاد عالیقدر را گرامی می‌دارد. استادی که در طول عمر پربار و برکت خود به نوشتن چند کتاب و مقاله بسنده نکرده و حتی در دوران کهولت سن، تقاضای مشتاقان درک محضر خود را در بسیاری از دانشکده‌های حقوق و مراکز آموزش عالی کشور، همواره لبیک گفت و رنج سفر را، علیرغم برخی توصیه‌ها همواره به جان خرید. در ایامی که مدیریت گروه حقوق جزا و جرم شناسی مجتمع آموزش عالی قم(فارابی کنونی) بر عهده اینجانب نهاده شده بود راه اندازی مقطع کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی آن بدون همکاری بیدریغ ایشان میسر نبود. به مناسبت و با نگاهی گذرا به مشکلات و چگونگی راه اندازی مجدد «مجتمع»، پس از انقلاب فرهنگی و گسترش کمی و کیفی آن، از جمله با اسامی اساتید بزرگواری اکثراً از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران همچون شادروان دکتر ابوالقاسم گرجی، شادروان دکتر سید عزیت الله عراقی، دکتر نجادعلی الماسی، دکتر محمد‌هاشمی، دکتر محمود عرفانی و دکتر ایرج گلدوزیان مواجه می‌شویم که در نتیجه تلاشها و تدریس پایان هفته ای آنان قبولی حدود هشتاد درصدی دانشجویان مقطع کارشناسی مجتمع را در آزمون سراسری مقطع کارشناسی ارشد حقوق خصوصی و کیفری، در دهه هفتاد در برداشته است.

دکتر ایرج گلدوزیان در اوایل دهه شصت از مجتمع آموزش عالی قم به دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران منتقل و تدریس حقوق جزای عمومی و حقوق جزای اختصاصی را عهده دار شد. این دروس قبل از انقلاب توسط اساتید پیشکسوتی همچون دکتر محمد باهری و دکتر ابراهیم پاد که اینجانب نیز افتخار شاگردی آنان را داشته ام، تدریس می‌شد، لیکن بعلت خروج آنان و برخی دیگر از اساتید از کشور و علیرغم اینکه شادروان دکتر حسن دادبان، همچنان با صلابت علمی خود و نیز زنده یاد دکتر ضیاءالدین پیمانی، آموزش حقوق جزای عمومی را عهده دار بودند بازگشایی مقطع کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی دانشکده همکاری اساتید دیگری را می‌طلبید که حضور دکتر ایرج گلدوزیان در گروه، بسیار مفید و مغتنم بود. کتاب حقوق جزای اسلامی(تعزیرات) ایشان در همین ایام در دسترس علاقمندان قرار گرفت. عضویت و حضور دکتر گلدوزیان در جلسات گروه حقوق جزا و جرم شناسی همیشه و طی چند دهه که اینجانب شاهد آن بوده ام توأم با متانت و تکریم پیشکسوتان بود؛ ایشان از هر گونه رفتاری که موجب تخفیف جایگاه گروه و یا همکاران باشد همواره پرهیز می‌کرد.

در این مختصر، نیازی به ذکر آثار مکتوب ایشان که اساتید و بویژه دانشجویان حقوق جزا و جرم شناسی با آنها آشنایی نزدیک دارند نیست: « انّ آثارَنا تَدلّ عَلینَا»، با اینهمه تردیدی نیست که به اینگونه آثار علمی، باید تعداد کثیر پایان نامه‌های کارشناسی ارشد و رساله‌های دکتری که راهنمایی، مشاوره و یا داوری آنها را استاد عهده دار بوده‌اند افزود. همچنین تعداد کثیر دانشجویانی که طی چهار دهه از محضر ایشان بهره مند شده و برخی از آنان هم اکنون عضو هیأت علمی دانشگاههای سراسر کشورند را جزو میراث علمی و  « صالحات باقیات» دکتر ایرج گلدوزیان محسوب کرد. مسئولیت صیانت از اصول و مبانی حقوق کیفری بر عهده این بزرگواران نهاده شده است و تردیدی ندارم که حسن سلوک، مهربانی و تقید به آموزش یک حقوق کیفری قاعده مند و انسان گرایانه که از ویژگی‌های زنده یاد دکتر ایرج گلدوزیان و اساتید پیشکسوت دانشکده‌های حقوق کشور نیز بوده است مورد اقبال جانشینان ایشان قرار خواهد گرفت.