1- معنای لغوی و اصطلاحی و انواع رانت
2- پیشینه رانت
3- ضرورت جرم انگاری رانت اقتصادی
4- تأثیرات رانت به نظام اقتصادی
5- ابعاد رانت اقتصادی از منظر حقوق ماهوی
6- مصادیق مجرمانه منطبق با رانت اقتصادی
7- مسئولیت کیفری دخالت کنندگان در رانت اقتصادی
8- ابعاد رانت اقتصادی از منظر حقوق شکلی
9- شیوه تعقیب و تحقیق در جرم رانتخواری
10- شیوه حفظ و توقیف اموال بدست آمده از جرم
11- قرار تضمین حضور متهمان
12- دادرسی ویژه اشخاص خاص
13- ایجاد محدودیتهای دفاعی برای متهمان
رانت اقتصادی از جمله جرایمی است که در حقوق جزای اختصاصی مورد بحث و بررسی قرار میگیرد. رانت اقتصادی جرمیست که با انگیزه کسب امتیاز در بستر نظام اقتصادی توسط کسانی با دارا بودن نفوذ سیاسی یا اقتصادی که بر خلاف ضوابط قانونی یا رقابت سالم، اقدام به تحصیل مال یا امتیاز غیر مالی مینمایند، به انجام میرسد. آسیبپذیر بودن اقتصاد ایران از این پدیده ناخوشایند که در کاهش رشد اقتصادی و افزایش تورم و بیکاری نقش چشمگیری را ایفا مینماید از سالیان متوالی جز دغدغههای قانونگذار بوده که به دلایل سیاسی و بعضاً اقتصادی از جرمانگاری مستقیم آن کوتاهی شده در این میان قوه قضاییه چندی پیش با ارائه لایحهی مبارزه با رانتخواران برای اولین بار مصمم بر جرمانگاری علیه رانت خواران شده است اما باید گفت در این زمینه بدون نقص و کامل عمل نکرده زیرا مشخص نیست رانت اقتصادی و مصادیق آن چگونه است؟ و قانونگذار ایران چه واکنش قابل توجهی را نسبت به رانت اقتصادی داشته است؟
به طور کلی می توان گفت اگر اختلاس را سرماخوردگی نظام اداری مالی بدانیم بلاشک رانت سرطان و زاییده ی نظام اقتصادی سیاسیست که با توجه به شیوع عمل رانت اقتصادی، آثار و پیامدهای بسیار منفی آن در جامعه از جمله فقرنمایان است بادرنظرداشتن این شرایط بررسی های علمی در این رابطه، بحث در جهت تصویب قوانین و تدوین سیاست های اجرایی و جرمانگاری علیه رانت خواران، می تواند کاربردی و راهگشا باشد.
برجستگی قابل توجه این اثر از آن جهت است که نگارنده بیش از هر چیز به ارائه مطالب بدیع و تازه همت گماشته و سعی کرده تا از تکرار مکررات پرهیز کند ویژگی دیگر این اثر، انسجام و طبقهبندی منطقی مطالب مورد بحث است که یقیناً موجب تسهیل کار خواننده گرامی میگردد. متاسفانه در برخی کتب حقوقی منتشر شده، به ویژه در سالهای اخیر، سطحی نگری از یک سو و آشفتگی و درهم ریختگی مطالب از سوی دیگر به چشم میخورد، به نحوی که خواننده احساس میکند که نویسنده جز بازنویسی قانون، مطلب جدیدی در راستای گسترش مرز دانش بیان نکرده است.