قراردادهای هوشمند در حوزه بلاک چین

جوامع همواره به دنبال انعقاد عقودی هستند که به ساده­ترین روش ممکن و به صورت کمترین پرداخت هزینه بدون دخالت عوامل انسانی و با دارا بودن شرایط استاندارد و برابری در قدرت چانه­زنی افراد و همینطور ایجاد زمینه انعقاد عقود منطبق با اراده افراد را به بهترین نحو ممکن فراهم آورد. در انعقاد عقود همواره به دلیل مشکلاتی که دخالت عوامل انسانی داشتند جوامع به دنبال کاهش دخالت آنها نه تنها در انعقاد عقود بلکه در اجرای آنها نیز بوده است پس بنابراین جهت رسیدن به اهداف فوق ایجاد ساختار جدیدی از قراردادها که از آنها به عنوان قراردادهای هوشمند تعبیر می­گردد به وجود آمده استکه به صورن کوتاه و جمع بندی می توان گفت قرارداد هوشمند پروتکلی برای تنظیم قراردادها است.

 قرارداد هوشمند پروتکل ویژ­ه­ای است که برای مشارکت، تأیید یا اجرای مذاکره یا اجرای قرارداد در نظر گرفته شده است. در این نوع قرارداد امکان انجام معاملات معتبر را بدون اشخاص ثالث فراهم می­کند. این معاملات قابل پیگیری و برگشت ناپذیر ی باشد. لازم به ذکر است که قراردادهای هوشمند حاوی تمام اطلاعات مربوط به شرایط قرارداد هستند و کلیه اقدامات پیش بینی شده را به طور خودکارپردازش و انجام می­دهند. ایده قرارداد هوشمند در ابتدا توسط دانشمند رایانه و رمزنگار Nick Szabo در سال 1994 توصیف شد. وی اصول اصلی کار را تعریف کرد، اما در آن زمان فضای مناسبی برای تحقق آنها وجود نداشت. از زمان ظهور فناوری Blockchain تغییرات زیادی ایجاد شده است.

 بیت کوین اساس قرارداد بستن در بلاکچین را ایجاد کرد. با این حال، ابزارهای آن نمی­توانند همه نیازها را برآورده کنند. قراردادهای هوشمند قراردادهای الکترونیکی هستند که در دفترهای عمومی مانند Blockchain منعقد می­شوند و بین زمان انعقاد و تأیید نهایی توسط دستگاه حاکم وتوسط هوش مصنوعی نظارت می­شوند تا زمان نهایی شدن قرارداد، طرفین و هوش مصنوعی، هنگام انعقاد قرارداد، ممکن است هرگونه اطلاعاتی در مورد معامله یا طرفین قرارداد توسط Oracles دریافت کنند، سیستم­هایی که ارتباط بین Blockchain و دنیای خارجی را برقرار می­کنند. این قراردادها مطابق با هر سیستم حقوقی مربوط به قرارداد، با در نظر گرفتن شرایط اساسی معاملات و ویژگیهای منحصر به فرد،هر یک مخصوص به خود مانند اجرای خود اثرات قرارداد و شفافیت، در نظر گرفته می­شوند.

 شکل­گیری این قراردادها به وجود امضاهای دیجیتالی و مجوز داشتن ارزهای مجازی بستگی دارد. قراردادهای هوشمند، پس از تأیید طرفین و هوش مصنوعی، در دفتر عمومی ثبت می­شود و سپس برای مشاهده در فضای دفتر عمومی قرار می­گیرد. قوانین مربوط به قراردادهای بین­المللی با چالش­هایی روبرو هستند و راه حل این چالش­ها منجر به بهبود اجرای این قراردادها در سیستم حقوقی مربوطه خواهد شد. قراردادهای هوشمند از ویژگی خود اجرایی برخوردار هستند بدین معنا که هنگامی که قرارداد هوشمند منعقد می­گردد و شروط قراردادی تحت مقرراتی که به وسیله دستورالعمل به کامپیوتر داده شده است به قرارداد هوشمند افزوده می­گردد درصورتی که شروط مقرر تحقق یافته و طرفین قرارداد به وسیله کلیدهای خصوصی که به هر یک از آنها اختصاص داده شده است، موارد فوق را تائید نموده و ثمن قراردادی نیز به صورت کامل پرداخت و این امر توسط طرف مقابل تائید شده باشد،

پس از تائید نهایی مفاد قرارداد توسط هوش مصنوعی مالکیت عوض قرارداد به صورت خودکار بدون نیاز به تنظیم سند در مراجع ایی خاص، به طرف قرارداد منتقل می­گردد و در نتیجه ثمره این امر کاهش هزینه انعقاد معامله و قضازدایی در نظام حقوقی می­باشد به بیان بهتر ویژگی خود اجرایی قراردادهای هوشمند بدین معناست که در این قراردادها سیستم قرارداد را به اجرا می­گذارد و صرف نظر از وجود یا عدم وجود اعتماد متقابل بین متعاملین، به صورت مستقل، پس از تائید پرداخت مقدار پولی که به عنوان عوض قرارداد تعیین شده است توسط هوش مصنوعی و طرف مقابل قرارداد، به صورت دیجیتالی مالکیت دارایی یک طرف را به طرف مقابل منتقل می­نماید درصورتی که طرفین قرارداد به انعقاد عقود موجل مبادرت می نمایند و تاریخ اجرای عقد را در زمان آینده قرار داده باشند نیز مقدار وجهی که در برابر عوض معامله باید پرداخت گردد توسط سیستم در حساب طرف قرارداد، بدون جلوگیری از بهره­مندی وی از منافع وجه، بلاک گردیده و طرف دیگر معامله نیز در این مدت امکان انجام هرگونه نقل وانتقال و به طورکلی هر معامله­ای نسبت به مال مزبور را نخواهد داشت و در زمان مقرر برای اجرای معامله این وجه به صورت همزمان به حساب طرف مقابل منتقل گردیده و مالکیت عوض دیگر نیز در آن زمان به صورت خودکار به طرف دیگر قرارداد منتقل می­گردد.