1- انرژی هسته ای
2- ساختار بین المللی انرژی اتمی
3- تاریخچه و آغاز فعالیتهای هستهای ایران
4- سازمان انرژی اتمیایران
5- تحقیقات در زمینه انرژی هستهای
6- تاریخچه و آغاز فعالیتهای هستهای ایران
7- امنیت ملی جمهوری اسلامیایران در دوره های مختلف
8- نگاهی به سازمان انرژی اتمیایران
در طول نیم قرنی که از اختراع سلاح هستهای میگذرد، برخی دولتها در پی کسب این سلاح برآمدند و در عین حال در جهت تکامل و هرچه قدرتمند تر و مؤثرتر نمودن این سلاح نیز گام برداشته اند. به موازات این اقدامات، کوششهایی نیز در جهت محدودیت و ممنوعیت این سلاح به عمل آمد و برخی دولتها سعی کردند تا از طریق انعقاد معاهدات و یا ایجاد عرفی در این زمینه، مانع از کاربرد مجدد این سلاح شوند. در این گفتار، به مجموع این تلاشها نظر خواهیم افکند و بدین منظور در بخش نخست، به ساخت سلاح هسته ای، انواع آن و آثار مخرب این سلاح می پردازیم و خواهیم دید که این سلاح به چه نحوی مسیر تکاملی خود را طی کرد. همچنین به کوششهای به عمل آمده در جهت ممنوعیت این سلاح خواهیم پرداخت و طی آن به بررسی معاهدات دو و چند جانبه، قطعنامه های مجمع عمومی و عرف و توسل به دیوان بین المللی دادگستری خواهیم پرداخت. در بخش دوم سعی بر آن آمده است که موضع ایران در برابر سلاحهای هستهای و تحولات روز مورد بررسی قرار گیرد.
مولفه های قدرت ملی یک کشور مرکب از چهار قدرت علمیو فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و نظامیاست. اما بدون شک این چهار قدرت با هم ارتباط تنگاتنگ داشته و هر یک بر دیگری تأثیر (مستقیم یا غیر مستقیم) خواهد داشت. علوم و تکنولوژی هستهای از جمله مواردی است که در حال حاضر به صورت یک عامل مهم و تعیین کننده در هر یک از چهار مورد مذکور نقش ایفا مینماید. علیرغم پیشرفت همه جانبه علوم و فنون هستهای در طول نیم قرن گذشته، هنوز این تکنولوژی در اذهان عمومیناشناخته مانده است. وقتی صحبت از انرژی اتمیبه میان میآید، اغلب مردم ابر قارچ مانند حاصل از انفجارات اتمیو یا راکتورهای اتمیبرای تولید برق را در ذهن خود مجسم میکنند و کمتر کسی را میتوان یافت که بداند چگونه جنبه های دیگری از علوم هستهای در طول نیم قرن گذشته زندگی روزمره او را دچار تحول نموده است. اما حقیقت در این است که در طول این مدت در نتیجه تلاش پیگیر پژوهشگران و مهندسین هسته ای، این تکنولوژی نقش مهمیرا در ارتقاء سطح زندگی مردم، رشد صنعت و کشاورزی و ارائه خدمات پزشکی ایفاء نموده است.
جمهموری اسلامیایران با توجه به نیاز روزافزون به انژری برای جمعیت رو به رشد و جوانانش، مانند هر کشور دیگر عضو معاهده ان پی تی(NPT)، بر اساس ماده 4 معاهده در خصوص حق غیر قابل انکار کشورهای عضو برای استفاده صلح آمیز از انرژی هستهای، از سال های قبل(1956) اقدام به برنامه ریزی و فعالیت در زمینه بهره برداری صلح آمیز از انرژی هستهای نموده است. در این راستا، جمهوری اسلامیایران همواره بر تعهدات خود طبق معاهده منبع اشاعه و در چارچوب اساسنامه آژانس پایبند بوده و هیچ گاه فعالیت ممنوع شدهای انجام نداده است و لذا، نباید به هیچ وجه حقوق غیر قابل انکار ان طبق معاهده منع اشاعه مورد خدشه قرار گیرد.