روانشناسی در زندان ها

خدمات روانشناختی در خدمات زندان HM

حوزه‌ی روانشناسی قانونی (دادگاهی) در حال شکوفایی است. این حوزه‌ی عملکردی را بیش از هر جایی می‌توانیم در خدمات زندان HM شاهد باشیم که در حال حاضر بزرگ‌ترین استخدام کننده‌ی روانشناس‌ها در بریتانیا می‌باشد. بنابراین تعجب آور نخواهد بود اگر بیان داریم که خدمات زندان HM بزرگ‌ترین و تنها استخدام کننده روانشناس‌های دادگاهی (قانونی) می‌باشد. اخیراً خدمات زندان HM بیش از 600 روانشناس را در اختیار داشته و به کار گمارده است. در سه سال گذشته، سالانه بیش از 100 فارغ التحصل رشته‌ی روانشناسی استخدام گردیده و به کار گمارده شدند.

یکی از دلایل اصلی افزایش تعداد روانشناسان قانونی (دادگاهی )آموزش دیده و مددیارهای روانشناختی، افزایش روش‌های درمانی (اصلاحی)- گروهی منظم و برنامه ریزی شده ای می‌باشد که سعی در کاهش خطر ارتکاب مجدد جرم دارند. همچنین اخیراً شاهد افزایش علاقمندی، سرمایه گذاری و فعالیت جهت کار فردی (پژوهش فردی) با زندانیان محکوم به حبس ابد بوده‌ایم. این کار و تلاش، بر ارزیابی و کاهش میزان خطر ارتکاب مجدد جرم تمرکز و تاکید دارد (ویلموت، فصل 5 از این کتاب). دو حوزه‌ی فعالیتی دیگر، با مدیریت زندانیانی که مرتکب خودکشی گردیده‌اند (تاول و کرایتون 1998، تاول و فوربس 2000، تاول 2000) و مدیریت حوادث - برای مثال رویدادهای گروگان گیری (آشمور، فصل 4 از همین کتاب)- سر و کار داشته و در ارتباط بوده‌اند. بانوان (هورن و وارنر 2000)، مجرمین کم سن و سال (دالکین و اسکت 2000) و زندانیان جوان (بلام-کوپر، فصل 12 از همین کتاب) نیز گروه‌هایی هستند که نیازمندی فراوانی به خدمات مذکور دارند. در زمینه‌ی گستره‌ی اقداماتی که روانشناسان قانونی در زندان‌ها انجام می‌دهند، حوزه‌های ذکر شده در این پیش گفتار، بیشتر دارای شکلی توضیحی می‌باشند تا جامع (تاول،1999). مسئله‌ی چالش بر انگیز دیگر راه و روشی است که روانشناسان جهت انجام کار اتخاذ می‌کنند. شرح کاملی از چالش مذکور را در این فصل ارائه خواهیم داد. این فصل در سه بخش ارائه می‌شود. اولین بخش بر سازماندهی خدمات روانشناختی در زندان‌ها تمرکز دارد. در بخش دوم به بررسی عوامل و مؤلفه‌های موجود در عملکردهای خدمات روانشناختی پرداخته می‌شود و بخش سوم بر پیشرفت‌ها و جهت گیری‌های آتی تمرکز می‌نماید.