حقوق و قراردادهای نفت و گاز

نفت پدیده ای جامع الاطراف

کشف نفت و استفاده بشر از این پدیده در مصارف خانگی و صنعتی و پیوند نفت با چرخه عظیم صنعت و اقتصاد بین المللی، بیش از پیش نسبت تأثیر گذاری نفت و گاز در امور زندگی انسان در عصر صنعت را هویدا  و مضاعف نموده است. کمتر کسی است که امروزه نقش صنعت نفت در نهادهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی وفرهنگی را در سطوح ملی و جهانی انکار نماید. نسبت نفت با اموری همانند؛

 نسبت نفت با اقتصاد ملی، نفت و سیاست داخلی، نفت و اقتصاد جهانی، نفت و استقلال، نفت و دیپلماسی انرژی، نفت و امنیت پایدار، نفت و توسعه اقتصادی، نفت و توسعه اجتماعی، نفت و ارتقاء سطح رفاه عمومی، نفت و امنیت بین المللی، نفت و همگرایی منطقه ای، نفت و حقوق ملت ها، نفت ونحوه اعمال حاکمیت نفت و حقوق عمومی، نفت و رشته های حقوق، نفت ونوع مالکیت، نفت و امنیت انرژی جهانی و 000 علاوه بر موارد صدرالاشاره کارکرد پدیده نفت در عرصه بین المللی، منطقه ای و ملی نیز با امعان نظر به موضوعاتی همانند، نفت و استعمارگران، نفت و اشغالگری، نفت و استثمار، نفت و استغفال، نفت وسلطه، نفت و جنگ ها، نفت و استفاده ابزاری، نفت و مصرف گرایی، نفت و خام فروشی، نفت و ارزان فروشی و... این مؤلفه ها را از منظر تاریخی، سیاسی، اقتصادی، امنیتی و حقوقی مسائلی مهم و قابل تحقیق و تدقیق نموده است.

استعمار و طلای سیاه

پس از انقلاب صنعتی در غرب و تغییر روش زندگی از دوره فئودالی به مرحله کاپیتالی و حاکمیت تکنولوژی صنعتی بر واحدهای تولیدی، غرب را به حامل های انرژی بالاخص نفت و فرآورده های نفتی وابسته نموده است.کشورهای غربی در پرتو توسعه صنعتی درصدد تامین منابع انرژی بالاخص نفت و مشتقات آن برآمده و با نگاه استراتژیک، بین النسلی و راهبردی به منابع هیدروکربوری موجود در کشور های خود، جهت تامین نیازهای روزمره خویش و دستیابی به منابع عظیم معدنی ارزان و تضمین امنیت پایدار در حوزه انرژی پنجه ی استعماری خود را به طرق مختلف و با لطایف الحیل بر مخازن، منابع و معادن نفتی، ذغال سنگ، طلا، سرب، آهن و 000 کشورهای آسیائی، آفریقایی، آمریکایی استیلا بخشیدند. در این غارتگری بین المللی و بازار مکاره استثمار، پدیده غارت طلای سیاه (نفت) داستان غم انگیز و نفرت آور خاص خود را دارد. کشورهای استعماری زمان بالاخص آمریکا، انگلستان، روسیه بمنظور دست یابی به منابع سرشار نفتی و دیگر معادن موجود در کشورهای آسیایی از جمله ایران از روش های متعددی بهره جستند. اگر چه برخی از ترفندهای کشورهای استعماری به تناسب ساختار سیاسی حکومتها، اعتقادات و هنجارهای علمی، فرهنگی و دینی در کشورهای مستعمره مشابه و همسان نبوده است. به تعبیر دیگر کشورهای سلطه گر در اعمال  استخفاف عقول، استثمار،  استحمار و استعمار مصطلح، دارای "بینش واحد" اما در اجرای تاکتیک ها و عمل به منویات ظالمانه خوددارای "روش متکثر و متفاوت" می‌باشند .

تاریخ استعمار و کشورهای استعماری در ایران گواه بر این مدعاست که این کشور ها همواره از طرق، حمله نظامی، استفاده از عناصر خود فروخته و طماع داخلی، تهدید، جنگ روانی عناصر نفوذی، جهل زمامداران، حذف کارگزاران لایق، کودتا، تربیت و آموزش ایرانیان در دانشگاهها و مراکز خاص جهت اجرای منویات استعماری در داخل کشور توسط اشخاص غرب زده، استحاله فرهنگی، وارونه ساختن هنجارها در کشور و القاء برتری فرهنگ غرب بر آداب و هنجارهای ملی و دینی ملت ایران به برخی از اهداف کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت خود دست یافته اند.